Sürekli şikayetler eden,kadersizliğimden yakınan ve her şeyin sürekli ters gitmesinden yorgun düşen ben.
Her olayı en ufak değişimi kötüye yoran, 5 dk içinde binbir paranoyak düşünce üreten ben.
Hep kendisine değer verilmediğini sanan, ihanete uğrayacağı ya da kaybedeceği korkusuyla yüreğine pranga takan ben.
Ben bilirim çünkü sadece sadakati,ben bilirim beklentisiz,hesapsızca sevmeyi.
Bilmem affetmeyi unutmayı..savunmasız anımda yaralanmışsam iyileşmek bilmez
kanar en ufak temasta kabuk bağlamayan tuz basıp sustuğum acısını içime çöktüren yaram.
Güvenemem çünkü özüne tekabül eder her şey er geç..buna bile sağlam örnekleri olan ama suçlanan hep ben.
Kendimi kandıran bile bile lades olan ben. Korkak ben. Her konuda istisnasız kötü düşünen ben.
Bu yüzden hakediyor olmalıyım hayatta karşıma çıkan her şeyi ha?
Ama sebepsiz kapılıyo olmakla suçlanıyorum hep bu düşüncelere nedense..
Ah bu ben..
Asla yeteri kadar-yani benim kadar sevemez ki kimse bu bana bahşedilmiş bir özellik gibi, hesap kitap menfaat ne demek bilmiyorum bile..Ummuyorum bişey karşılık bile..yedeklemiyorum kıyafet gibi insanları birini atınca diğerini kullanmak için..
O olmazsa üzerime çıplak kalmayı tercih edeceğimi biliyorum..ne yapacağımı da..
Büyük konuşurum ben BEN i biliyorum,zaman kanıtlar aslında herşeyi ama iş işten geçtikten sonra pişmanlıklar ne ifade eder?
Hiçkimse, bana "senden sonra.."diye başlayan cümleler kurabilirken ben boğazımdaki düğümü anlatamam ki.. Olaylara her zaman müdahlele edemeyeceğini ya da suyun akışını değiştiremeyeceğini bildiği halde oluruna bırakmayı da beceremeyen barajda kuramayan ben..ama bir an sürer buzdan bi duvar örmem..an.
Hiçbirşey yokmuş ya da olmamış,ya da kör sağır dilsizi oynamayı bırakmam..bir ana bakar..
Suyun şiddeti ve direnci buzu delip geçebilir mi? Isıtıp eritebilir mi yeniden?
Dün ve bugün birkaç saat içinde çok şey öğrendim ben.
Büyüdüm adeta,herşeyin ne kadar boş olduğunu anladım..yeni değil,tekrar anladım..
Dün bir anda kapıldığım neşe ve mutluluk selini anlatacak 2 satır bulamamıştım..
bu yazıya başlamıştım ve yarım kalmıştı..
Yani "mutluluk" ve "şükretme" üzerineydi aslında bu yazı..başladığımda.
Artık şikayet edecek,beni yıkacak hiçbişey olmayacak hayatımda yazacaktım..
